Jeśli macie w domu małego gracza Minecrafta, Animal Crossing: New Horizons albo innej gry survivalowej, jest spora szansa, że crafting lub „craftowanie” pojawia się w Waszym domu regularnie. W dzisiejszym wpisie z serii porozmawiajmy o grach rozłożymy crafting na części pierwsze i zobaczymy, dlaczego zbieranie patyków, kamieni i innych cyfrowych śmieci potrafi dawać graczom tyle satysfakcji. 😉
Słowem przypomnienia, porozmawiajmy o grach to cykl wpisów, w którym przybliżam Wam różne pojęcia związane z grami. Patrzę na nie oczami projektantki gier, graczki i mamy dziecka, które w świat gier coraz bardziej wsiąka. Staram się tłumaczyć growe określenia tak, żeby rodzic słysząc od dziecka „muszę jeszcze coś skraftować”, wiedział mniej więcej, o czym ono właściwie mówi. 😄
W tym wpisie opowiem:
- czym jest crafting,
- jak wygląda crafting w praktyce,
- czym są receptury,
- po co twórcy dodają crafting do gier,
- dlaczego crafting jest taki satysfakcjonujący,
- czego może uczyć dzieci.
Czym jest crafting?
Crafting to tworzenie nowych przedmiotów z materiałów, które wcześniej zdobyliśmy w grze. Samo angielskie słowo craft oznacza między innymi tworzyć, wykonywać, wytwarzać. Dorośli znają zapewne kraftowe (rzemieślnicze) mięso, czy piwo.
W grze wygląda to tak – jeśli mamy: coś i dodamy do tego drugie coś, tak że wyjdzie nam z tego trzecie coś, to właśnie coś skraftowaliśmy. 😄 Oczywiście w każdej grze system może wyglądać trochę inaczej: czasem wystarczy kliknąć odpowiedni przedmiot w menu, czasem musimy znaleźć recepturę, czasem potrzebujemy specjalnego stanowiska, np. stołu rzemieślniczego.
Crafting w praktyce na przykładzie Minecrafta
Chyba najłatwiej wyjaśnić crafting na przykładzie Minecrafta, bo tutaj jest on właściwie jednym z fundamentów całej gry. Wyobraźmy sobie, że zaczynamy nową rozgrywkę i nie mamy praktycznie nic. Wielu graczy zaczyna grę w Minecraft od znalezienia drzewa i „ścięcia go” gołymi rękami. Dzięki temu zyskują drewno, z drewna robimy deski, z desek stół rzemieślniczy, a dzięki niemu mogą wyrabiać kolejne rzeczy potrzebne do eksplorowania świata gry (🪓 narzędzia, ⛏️ kilof, ⚔️ broń, 🧱 elementy budowli, 📦 skrzynię i całą masę innych przedmiotów).
Czyli: zdobywam surowiec → tworzę przedmiot → dzięki przedmiotowi mogę zdobyć kolejny surowiec → tworzę lepszy przedmiot.
Czym są receptury?
W wielu grach nie możemy po prostu wrzucić do jednego worka trzech przypadkowych przedmiotów i liczyć, że wyjdzie z nich miecz. 😉 Potrzebujemy receptury, czyli informacji jakie materiały są potrzebne, żeby stworzyć konkretny przedmiot? Trochę jak przepis podczas gotowania – jeśli chcemy zrobić naleśniki, potrzebujemy mleka i jajek, a jeśli chcemy stworzyć żelazny miecz w grze, to musimy posiadać drewno i przetopione żelazo (w odpowiedniej ilości).
W grach kwestia receptur jest rozwiązana na kilka sposobów: mogą one być od razu widoczne (gracz widzi listę rzeczy, które może stworzyć, oraz potrzebne materiały), receptury trzeba odkrywać (możemy znaleźć je podczas eksploracji, dostać za wykonanie zadania albo odblokować wraz z postępem), gracz sam eksperymentuje (próbuje łączyć różne składniki i sprawdza, co z nich powstanie).
Po co właściwie crafting w grze?
No właśnie. Dlaczego po prostu nie dać graczowi kilofa? Po co kazać mu najpierw znaleźć drewno, zrobić deski, stworzyć stół, znaleźć kamień i dopiero wtedy pozwolić stworzyć narzędzie?
Bo dzięki craftingowi przedmiot nabiera wartości. Znacie to uczucie, kiedy pierwszy raz zrobiliście coś własnoręcznie… Tą dumę towarzyszącą pierwszemu ugotowanemu przez Was rosołkowi z przepisu babci, pierwszej uszytej poduszce, skręconej półce!
A zatem dlaczego crafting jest taki satysfakcjonujący?
Bo daje graczowi poczucie sprawczości. Mechanika mówi graczowi: „Masz trochę materiałów. Zdecyduj, czego najbardziej potrzebujesz”.
To jest decyzja. Co przyda mi się bardziej? Czy zużyć materiały teraz? A może zachować je na później? Czy warto zrobić kilka słabszych przedmiotów, czy oszczędzać na jeden lepszy?
A jak już zdecydujemy to mamy bardzo przyjemną strukturę działania, którą nasze mózgi bardzo lubią:
- mamy jasny cel,
- wiemy, czego nam brakuje,
- możemy obserwować postęp,
- na końcu dostajemy konkretną nagrodę,
- która jednocześnie otwiera nam kolejny cel.
Czy crafting jest dobry dla dzieci?
Sam w sobie może być bardzo fajną mechaniką, bo podczas craftowania dziecko często:
- planuje, czego potrzebuje,
- liczy materiały,
- ustala cel,
- podejmuje decyzje,
- łączy informacje,
- uczy się odraczać nagrodę.
Crafting istnieje przecież również offline! Np. przy budowaniu konstrukcji z Lego, wspomnianym wyżej gotowaniu, które można też przeprowadzać z dzieckiem, nawet przy zwyczajnym malowaniu obrazka!
Wyobraźcie sobie, że kiedyś zaskoczycie swoje dziecko stwierdzeniem: „Dziś craftujemy pizzę”. 😄
No i od dziś, kiedy usłyszycie z pokoju dziecka: „MAMO, NIE MOGĘ TERAZ, BO CRAFTUJĘ!”…przynajmniej już będziecie wiedzieli, co się tam właściwie dzieje. 😂
Szybka odpowiedź na pytanie „Co to jest crafting?”
Crafting to tworzenie nowych przedmiotów z materiałów zdobytych w grze.
Receptura to informacja o tym, jakich materiałów potrzebujemy.
Materiały / surowce to rzeczy potrzebne do stworzenia przedmiotu.
Po co jest crafting? Daje poczucie sprawczości, zachęca do eksploracji i pozwala graczowi planować rozwój.
Do usłyszenia wkrótce!
MOŻE ZAINTERESUJE CIĘ RÓWNIEŻ: