Żółte kółko z wielką buzią i od razu wiadomo, że to PAC-MAN! 🟡 Dziś w serii Kultowe gry cofamy się do 1980 roku i sprawdzamy, jak prosta gra o jedzeniu kropek została jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli świata gier.
Kultowe gry to cykl wpisów o klasykach ze świata gier. Chciałabym, abyśmy dzięki niemu przenieśli się z naszymi dzieciakami do czasów, kiedy to my byliśmy dziećmi i graliśmy w gry. Niech młodzież zobaczy, na co my „marnowaliśmy” czas! 🙈😅😉 W serii opowiadam historię danej gry, pokazuję dlaczego była przełomowa i czego może nauczyć współczesne dzieci.
W tym wpisie opowiem:
- Jak powstał Pac-Man?
- Na czym polega ta gra?
- Dlaczego Pac-Man był/jest taki wciągający?
- Czego ta kultowa gra może nauczyć dzieciaki?
- Jak zagrać w Pac-Mana?
Szybka odpowiedź na pytanie: Co to jest Pac-Man?
Pac-Man to gra zręcznościowa stworzona przez Tōru Iwataniego i wydana przez japońską firmę Namco w 1980 roku. Gracz porusza się po labiryncie, zjada znajdujące się w nim kropki i próbuje unikać czterech duchów. Po zjedzeniu specjalnej dużej kulki sytuacja odwraca się i przez chwilę to Pac-Man może polować na swoich przeciwników.
Jak powstał Pac-Man?
Wyobraźcie sobie salony gier pod koniec lat 70. Dużo popularnych tytułów wyglądało wtedy mniej więcej tak jak kultowy już Space Invaders. Japoński projektant gier Tōru Iwatani, pracujący dla Namco, postanowił zrobić coś innego. Chciał stworzyć grę, która nie będzie kolejną kosmiczną strzelanką i która przyciągnie do automatów również osoby, które do tej pory niekoniecznie interesowały się grami. Jako motyw przewodni wybrał więc coś bardzo uniwersalnego – jedzenie! 😄
Według najbardziej znanej historii inspiracją dla wyglądu Pac-Mana była pizza z wyjętym jednym kawałkiem. 🍕 ➡️ 🟡 Nazwa również ma związek z jedzeniem, ponieważ japońskie określenie paku-paku oznacza jedzenie czegoś z apetytem (coś jak nasze am-am). Pierwotnie gra nosiła nazwę Puck Man, ale przed premierą w Stanach Zjednoczonych została zmieniona na Pac-Man. Obawiano się podobno, że dowcipni gracze bardzo łatwo przerobią literę „P” na… inną literę. 🙈
I tak w 1980 roku światu został przedstawiony żółty bohater, który właściwie nie robi nic poza jedzeniem, a jednak zrobił ogromną karierę.
Na czym polega ta gra?
Zasady jak zwykle są banalnie proste poruszamy się po labiryncie, zjadamy wszystkie napotkane kropki i unikamy duchów. Jeżeli zjemy wszystkie punkty znajdujące się na planszy, przechodzimy dalej.
Czy wiedzieliście, że cztery duchy mają swoje imiona? Po labiryncie grasują 🔴 Blinky, 🩷 Pinky, 🩵 Inky i 🟠 Clyde. Kontakt z jednym z nich oznacza utratę życia. Ale w rogach planszy znajdują się większe kropki – Power Pellets. Po zjedzeniu jednej z nich role na chwilę się odwracają, duchy robią się niebieskie i zaczynają uciekać, a Pac-Man może je zjeść.
Dlaczego Pac-Man był/jest taki wciągający?
Bo zasady rozumiemy praktycznie natychmiast, ale dobra gra wymaga już całkiem sporo kombinowania. Okazuje się bowiem, że duchy wcale nie poruszają się całkowicie losowo. Każdy ma trochę inny sposób „myślenia”. 🔴 Blinky najbardziej bezpośrednio ściga Pac-Mana. 🩷 Pinky próbuje znaleźć się przed nim i przeciąć mu drogę. 🩵 Inky zachowuje się mniej przewidywalnie, a jego ruch zależy również od położenia Pac-Mana i Blinky’ego. Natomiast 🟠 Clyde potrafi ścigać gracza, ale kiedy znajdzie się zbyt blisko, zaczyna się wycofywać.
Z każdą kolejną planszą przeciwnicy poruszają się coraz szybciej, a czas działania Power Pelletów się skraca. Czyli chociaż sam labirynt wygląda znajomo, nasze decyzje muszą być coraz szybsze. Musimy:
- obserwować przeciwników,
- zapamiętywać bezpieczne drogi,
- decydować, kiedy wykorzystać Power Pellet,
- przewidywać, którędy uciekać,
- czasem zaryzykować dla dodatkowych punktów.
Nagle okazuje się, że gra o jedzeniu kropek jest całkiem niezłym ćwiczeniem planowania. 😉
Poza tym Pac-Man to bohater. Może dziś brzmi to banalnie, ale na początku historii gier to miało ogromne znaczenie. Już wtedy taki łatwy do zapamiętania bohater z gry pojawiał się w:
- kolejnych grach,
- serialach animowanych,
- zabawkach,
- ubraniach,
- reklamach,
- gadżetach.
I ponad 40 lat później nadal go rozpoznajemy.
Czego ta kultowa gra może nauczyć dzieciaki?
Pac-Man świetnie pokazuje, że można komplikować rozgrywkę w prosty sposób. Wystarczy dodać dwa-trzy różne sposoby poruszania (algorytmy) dla przeciwników i już robi się trudniej.
Podczas grania ćwiczymy między innymi:
- refleks,
- planowanie,
- orientację przestrzenną,
- przewidywanie,
- podejmowanie szybkich decyzji.
Możecie też zrobić mały eksperyment. Najpierw nie mówcie dziecku nic o zachowaniu duchów, a po kilku rundach zapytajcie: Czy któryś wydaje Ci się bardziej uparty? Czy wszystkie zachowują się tak samo? Którego boisz się najbardziej? A dopiero potem zdradźcie, że rzeczywiście zostały zaprogramowane inaczej.
Jak zagrać w Pac-Mana?
Nie musicie oczywiście szukać automatu z 1980 roku. 😄 Jedną z najłatwiejszych opcji jest Google Pac-Man Doodle, przygotowane kiedyś z okazji 30. urodzin gry i nadal dostępne online.
Do usłyszenia wkrótce!
MOŻE ZAINTERESUJE CIĘ RÓWNIEŻ: